me ciało niczym drewno
nie znające rzeźbiarza rąk
i jego dłuta jak ziemia
jest niczyja nie odkryty ląd
takie czyste ta czystość niech ją trafi szlag
kaleką czyni mnie
garb na mych plecach
za jedną kroplę ciebie
oddam prawą dłoń słuch powonienie
spojż na mą klepsydrę
czasu coraz mniej
spiesz się spiesz
czas jest pająkiem porosłym pajęczyną
zniszcz ja zniszcz
okryje twarz muślinem
w piersi wplotę kwiaty
dla ciebie młoda
olejków wonnych zapach uśpi czujność twa
znikną zmarszczki
Śpij!
Bo jak nie,
Wyjdą z szaf potwory,
Zlecą się Samsony!
Śpij!
Radzę Ci,
Bo brzydula w tiulach
Porwie Ci tatusia!
Śpij!
W kuchni juz
Starej babie kipi
W garze wywar z warzyw!
Hej!
Wrzuci Cię,
Będziesz z warzywami
warzył się aż zmiękniesz!
Luli laj, luli luli, luli laj...